sobota, 16 września 2017

Słowiańska uroda i kosmetyki po rosyjsku

Szanowne panie, mam coś ekstra dla was - recepty na naturalną urodę i kosmetyki.

Pewnie nie ja jedna interesuję się ekokosmetykami, a jako że wychowałam się wśród ukraińskich pól i łąk oraz na wiejskich recepturach na zdrowie, swoją wiedzę o ziołam i naturalnych produktach, kosmetykach wciąż wzbogacam, czasami odświeżam. Tym razem przypadkowo trafiłam w księgarni na książeczkę, na którą chyba całe swoje życie czekałam i ktoś wreszcie to zrobił - spisał przepisy, proste w składzie i banalne w przygotowaniu "Sekrety urody babuszki. Słowiański elementarz pielęgnacji" Raisa Ruder, Susan Camson . 

Miłośniczki ekokosmetyków znajdą dla siebie przepisy na pielęgnację od stóp do głów. Autorka, pochodząca z Ukrainy kosmetyczka zebrała porady, przepisy swojej babci i mamy, które w czasach Związku Radzieckiego nie miały dostępu do kosmetyków, do salonów urody, więc wszystko co było na bazarze lądowało na stół i na twarz ;) Maseczki z mango, bananów, jogurtów, maślanki - mmmniam.

Będąc dzieckiem pamiętam, że i moja babcia miała swoje recepty na zdrowie i urodę, razem zbierałyśmy i suszyłyśmy różne zioła, a że życie wiejskie jest bliższe naturze to i wiedza o niej jest bogatsza.

Zupełnie nie rozumiem, dlaczego tyle mówi się o japońskiej, francuskiej urodzie, a tak mało o słowiańskiej. Myślę, że już spotkałyście się z kosmetykami Babuszki Agafii i kosmetykami pochodzącymi z Syberii. Zgłębiajcie swoją wiedzę, bo ta książka może zmienić wasze podejście do dbania o urodę i do natury. Zacytuję słowa innej "urodowej" specjalistki:
"Nie smaruj ciała tym czego nie możesz zjeść" - i to powinno was przekonać;)


Jeżeli lubicie temat ekokosmetyków polecam waszej uwadze 
"Naturalne kosmetyki swoimi rękami" po rosyjsku!


A dlaczego by się nie uczyć rosyjskiego robiąc własne kosmetyki naturalne?
Zaglądajcie tutaj lub szukajcie innych ciekawostek po rosyjsku.

Kilka słów związanych z urodą:

1. krem - крем [kriem]
2. balsam - бальзам [balzam]
3. maseczka - маска [maska]
4. szampon - шампунь [szampuń]
5. odżywka - кондиционер [kandicjonier]
6. smarować - мазать [mazat`]
7. żel - гель [giel]
8. tonik - лосьон [łasjon]
9. mydło - мыло [myło]
10. mydło w płynie - жидкое мыло [żydkoje myło]


Miłego dnia z ekokosmetykami

Elżbieta Cech-Walendowska

Moscow Club
Centrum Języka Rosyjskiego i Ukraińskiego
Tychy, ul. Barona 30


poniedziałek, 11 września 2017

Первый год в польской школе

     Многие мои знакомые украинцы, перед первым школьным звонком их детишек, беспокоились новым положением, новой системой образования и т.п. Вот и сейчас хочу кое-что объяснить, развеять сомнения. Система образования в Польше, к сожалению, опять поменялась и не думайте, что к лучшему. Давайте объясню с самого начала.

ШКОЛЬНЫЙ ВОЗРАСТ
    На данный момент ребенок, которому исполнится 7 лет обязательно должен поступить в первый класс. Раньше у родителей был выбор отправить ребенка в возрасте 6 или 7 лет, а в 2015 уже обязательно всех детишек отправляли в возрасте 6 лет. Родителям это не нравилось, поднимали шум, писали в министерство письма, так как считали что дети в этом возрасте не готовы к учебе. Честно говоря дело не в учебе, а в удобстве родителей, многим просто нравилось, что ребенком занимаются с утра до почти вечера в садике, кормят 3 раза,  шнуровки завязывают, на прогулки ходят, носики вытирают итп. Вот и к власти дошла новая партия ПИС, которая не только поменяла возраст, с которого дети должны учится, но и поменяла абсолютно всю систему образования.


ПЕРВЫЙ КЛАСС
    Родители своих первоклассников спрашивали как в Польше выглядит этот праздник, ведь для ребенка и родителей это и огромные эмоции, и новые обстоятельства, люди, система образования. В Украине и России дети 1 сентября нарядно с цветами идут в школу, не даром этот день называют Днем знаний. Девочки с бантиками на голове, с цветами для учителей, исполняющие школьные песни, зачитывающие стишки - короче, торжественный праздник! А в Польше? Ну,  в принципе, тоже праздник, но точно не так уж торжественный. Первоклассники идут не с цветами а с огромными картонными рогами ("тытами"), в которые вкладывают конфеты - это символ, чтоб школьная жизнь сладкой была. На первой встрече с директором и учителями происходит так называемое "мянование" т.е. назначение на первоклассника, директор специальную палочку прикладывает на плечо ученика и говорит что-то вроде: "назначаю тебя первоклассником". Потом классный руководитель приглашает в класс учеников с родителями на пару слов и всё! Добро пожаловать в польскую школу!



УЧЁБА
    Мои украинские друзья беспокоились уровнем знаний своих детей, целое лето сидели с детишками учили польский алфавит, писать, считать и .... и оказалось, что дети подготовлены не к первому классу, а к третьему!
В первом классе дети начинают с алфавита! Польский язык невероятно трудный, и чтоб усвоить всю грамматику и орфографию в будущем нужно начать с самого начала. Хотя бывают случаи, когда дети приходя в первый класс знают буквы, а некоторые умеют читать по слогам, но в детских садах, поверьте, Кураториум (Учреждение, которое наблюдает за работой учебных заведений) запрещает учит алфавиту и читать.

УЧЕБНИКИ
   То, что шокировало украинских родителей это учебники, а точнее учебник. Да, да - один учебник для почти всех предметов. Дело в том, что много лет тому назад родители начали обращать внимание на вес рюкзаков детей - книги, тетради, пенал, второй завтрак, сменная обувь, бутылка с водой/чай в термосе - даже взрослому тяжело каждый день тащить все это на плечах. Вот и в министерстве выслушали их и поменяли систему образования таким образом, чтоб дети носили только один учебник и рабочую тетрадь. Если у вас в руках был такой учебник, то наверняка у вас появилась первая мысль что это "каша-малаша", но учебников в целом году 4, т.е. на каждое время года 1. Учебник для математики предназначен только для математики и основ экономики (а вернее учат малышей считать деньги:)), учебник для польского содержит элементы биологии, географии, польской культуры и традиции. В принципе, очень интересная программа, хотя не знаю как учительница успевает с данным материалом, тем более, что учеников в классе как минимум 20.

НОВАЯ СИСТЕМА ОБРАЗОВАНИЯ
    С этого года вступила в силу новая система образования. К сожалению, подготовлена некачественно, быстро, на коленях, без консультаций. Боюсь, что вырастим после 12 лет людей  несамостоятельных, глупых и нетерпеливых. Учебники к новой программе готовили, кажется, по ночам, и не профессиоралами. Так что дорогие родители, ваш ребенок будет учится в одной начальной школе 8 лет, когда сдаст тест поступит в среднюю школу (лицей 4 года или техникум 5 лет или профучилище 3 года + 2 года). Эта система уже функционировала раньше в Польше, но сейчас это какой-то кошмар! 



РЕЛИГИЯ
    В России и Украине школьники посещают занятия: этики, в Польше дается выбор: этика или религия. Согласно Конституции никто не может заставить ученика посещать уроки религии, но к сожалению, уже в первый день вы услышите, что после начала школьного года можно пойти в костел на службу, в течение года несколько раз детей заставят участвовать в службе в костеле, а даже есть специальные дни "реколекцие", когда школьники не идут в школу а в костел. В классах 1-3 дети на уроках религии готовятся к первому причастию, дети заучивают молитвы, разговаривают о Боге и праздниках, только не понятно, почему уроков религии столько сколько уроков английского? Костел очень вмешивается в школьную и личную жизнь, заставляет родителей с детьми (готовившимся к 1-ому причастию) участвовать в службах, проверяя присутствие подписью ксендза в специально подготовленому дневнике. Ужас!

Самое важное выше описала, но если у вас возникают вопросы и сомнения обращайтесь за помощью - всегда рада вам помочь!



Елизавета (Эля) Цех-Валендовска

Elżbieta Cech-Walendowska

Moscow Club 
Centrum Języka Rosyjskiego i Ukraińskiego

biuro@moscowclub.pl


sobota, 6 maja 2017

Samochodem do Petersburga czyli rodzinny wypad na majówkę

     Wreszcie mały urlopik, to że zasłużony i długo wyczekiwany, nie trzeba wspominać, ale jednak dużo wcześniej zaplanowany. Majówkę zaplanowaliśmy już w styczniu, bo organizacja takiej wyprawy jest długotrwała i dość kosztowna.

Przygotowanie rozłożyłam na kilka miesięcy (ok 4 m-ce) ze względu na spore koszty:

1. Paszporty -> wydanie paszportu to 30 zł/dziecko; 140 zł/osoba dorosła - czas oczekiwania ok 3 tygodni, plus koszt zdjęć do paszportu ok 15 zł/os ;)

2. Wiza -> aby otrzymać wizę turystyczną wymagany jest "wauczer" zaproszenie od rosyjskiej firmy turystycznej, na podstawie tego dokumentu wydaje się wizę oraz ubezpieczenie. Mimo, że mogłam poprosić o taki wauczer hotel (niestety też płatny), w którym zarezerwowaliśmy noclegi, to wydanie takiego dokumentu było droższe niż u nas u polskiego pośrednika, dlatego po zarezerwowaniu hotelu, zwróciłam się do polskiej firmy pośredniczącej o załatwianie wiz do Rosji, pani pośrednik wypisała mi wauczer i ubezpieczenie na miejscu w biurze, a na wizy musieliśmy poczekać 2-3 tyg. Łączny koszt dokumentów na osobę 400 zł, ale należy zakładać 400-500, ponieważ pośrednicy mają różne stawki. Koszt pośrednictwa to min. 100 zł/os i szczerze mówiąc wolałam zapłacić pośrednikowi, niż osobiście pędzić do konsulatu do Krakowa, biorąc pod uwagę potrzebny czas, koszt autostrady i koszt parkingu, i to przynajmniej na dwa wyjazdy, bo raz trzeba zawieźć, a po 2 tygodniach odebrać;/

3. Samochód -> środek transportu zawsze należy sprawdzić przed dłuższą wyprawą. Ja zawsze wjeżdżam na stację kontroli pojazdów i proszę pana obsługującego, aby sprawdził samochód - i wyobraźcie sobie, że za taką profilaktykę nie pobierają opłat! Płyny, żarówki, gaśnicę warto sprawdzić, co niestety podnosi znowu podnosi koszt wyprawy. Jednakże koszt przelotu w tym czasie to 500 zł/os w jedną stronę, na naszą rodzinkę to już 3 tys., sporo, biorąc pod uwagę, że należy z Katowic dojechać do Warszawy, a potem w Petersburgu z lotniska dotrzeć do centrum do hotelu.

4. Hotele -> to najprzyjemniejsza, chyba, część wyjazdu, jednak wymaga również zaplanowania. Jako, że my zaplanowaliśmy wypad przez Wilno do Petersburga, a z powrotem do Rygi, rezerwowaliśmy tańsze noclegi na 1 noc w miastach przejezdnych, a w Petersburgu coś lepszego, ze śniadaniem i w centrum. Aktualnie ceny w Petersburgu są zupełnie normalne tzn., można naprawdę na wiele sobie pozwolić. My szukaliśmy na bookingu, sprawdzając lokalizację i atrakcje w pobliżu, dzięki temu mogliśmy wszędzie dojść pieszo, spacerować do późna w nocy.

Mimo, że Petersburg nie jest dzisiaj drogim miastem, to niestety wiza i przeloty to największy koszt. Jednak życie jest zbyt krótkie, aby wciąż odkładać najciekawsze miejsca na potem. Teraz jesteś młody, żyj i ciesz się chwilą!

Dojechaliśmy do Petersburga bez przeszkód, na granicy łotewsko-rosyjskiej było spokojnie, cicho, panie celniczki (tylko kobiety tu pracowały, w pięknych i stylowych mundurkach!) dyscyplinowały wszystkich kierowców. Wszystkie papiery musieliśmy starannie uzupełniać, jak któryś się pomylił musiał od nowa wypełniać, jednak uwierz, że granica w Ubylince to wprost ideał wśród przejść granicznych, porównując przepełnione przejścia graniczne polsko-ukraińskie.

Stan dróg w Rosji może nie jest idealny, ale drogi w tej części Rosji są szerokie, więc Rosjanie wyprzedzając z jednego pasa robią dwa;) Wjeżdżając do Petersburga zamurowało nas na potęgę i bez Google maps nigdy nie dotarlibyśmy do naszego hotelu w centrum. Obwodnice potężnych rozmiarów, estakady estakad, pętle, miliony świateł - to było i przerażające i ekscytujące! W centrum drogi na 4-5 pasów i żadnego lewoskrętu! Dobrze, że o północy nieco ruch uliczny ucicha, bo tylko 2 godziny próbowaliśmy skręcić w lewo;)) Kiedy już udało się skręcić na naszą ulicę, to nie było naszego hotelu... Jednak miasto nie zasypia i kogokolwiek pytając w środku nocy o adres i hotel, ludzie nawet ze swoich telefonów dzwonili do hotelu, aby nam pomóc. 
Uprzejmość i kulturalność - to kolejna rzecz, która nas bardzo pozytywnie zaskoczyła. Ludzie (obsługa barów, restauracji, muzeów) są niesamowicie uprzejmi, pomagają, wyjaśniają, uśmiechają się. Mimo, że najwięcej turystów jednak przybywa z krajów azjatyckich (Japonia, Korea, Chiny) oraz Niemiec, Francji i Anglii, to Peterburżanie godnie reprezentują swój kraj.

Jako, że wyprawa była rodzinna czyli dwoje dorosłych i 7-latka, musieliśmy tak planować, aby dla każdego było coś atrakcyjnego. Sporo spacerowaliśmy, zobaczyliśmy najważniejsze obiekty: Ermitaż, Petergof, Bazyliki i in., zaliczyliśmy place zabaw w centrum, McDonalda o 2 w nocy (ze względu na białe noce nie zauważyliśmy, że to już prawie świt), sklepy, księgarnie, statek Aurorę, plaże na wyspie Piotra i Pawła - to uwierz mi, tego miasta nie da się obejść i poznać nawet przebywając tam dwa trzy miesiące! Na każdej ulicy biblioteki, teatry, muzea, restauracje, uniwersytety i tak bez końca .....




Plusem wyprawy samochodem jest to, że mogliśmy przywieźć mnóstwo souvenirów, smakołyków, książek, zabawek, do samolotu niestety nawet cząstki tego nie zabralibyśmy.

W drodze powrotnej zaskoczyła nas pewna sytuacja.... Wyjazd zaplanowaliśmy wcześnie rano ok      6.00 w sobotę, mając nadzieję, że nie będzie korków i dojedziemy do Rygi na ok 13-14. Petersburg udało się przejechać dość sprawnie, więc na ostatniej w mieście stacji zatankowaliśmy (paliwo jest  dużo tańsze;)) zjedliśmy śniadanko, wypiliśmy kawkę i z uśmiechem na twarzy, że wszystko idzie zgodnie z planem, pojechaliśmy dalej. Nie przejechaliśmy chyba 15 minut jak trafiliśmy na korek. Staliśmy w tym korku ok 100 km, bo nagle milion osób na długi weekend chciało wyjechać za miasto na łono przyrody, na dacze, na wieś, a że gdzieś było małe zwężenie drogi, to ...kaput. Chyba nawet trudno mi to opisać co się działo na drodze. Jeden drugiego i jeszcze na trzeciego próbowali się wymijać, z jednego pasa ruchu robiło się 4, kierowcy, nie potrafili czekać w kolejce tylko poboczem, przeciwległym pasem, między autami, wymijali się nawzajem, trąbiąc i przeklinając. Koszmar! Na granicę łotewsko-rosyjską dotarliśmy ok. 20.00, a wiza nam się kończyła o 24.00 i musieliśmy opuścić Rosję. Udało się, z terytorium Rosji wyjechaliśmy ok 23.15, byłam bliska już zawałowi serca!

Do Rygi do naszego hostelu dotarliśmy ok 2 w nocy, więc zwiedzanie ograniczyliśmy do 3- godzinnego spaceru, ze śniadaniem w centrum i zakupami. A potem długi, wielogodzinny powrót do Polski.

Podsumowując wszędzie rozmawialiśmy po rosyjsku na Litwie, Łotwie i Petersburgu. Na drodze ludzie dostają małpiego rozumu nie tylko w Rosji, ale i w Litwie i Łotwie i Polsce. Kultura i uprzejmość Peterburżan jest nieoceniona, nawet język rosyjski w tym miejscu jest szanownie/wielce-kulturalny - w końcu miasto carów!

Warto było, naprawdę warto.



Miłego dnia

Ela Cech-Walendowska

www.moscowclub.pl